เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 35 วรยุทธ์บำเพ็ญคู่
คำว่า “การบำเพ็ญคู่” สองคำนี้เพียงเอ่ยปากออกมา ราวกับอสนีบาตฟาดลงบนร่างของคนทั้งสองที่กระอักกระอ่วนอย่างยิ่งอยู่แต่เดิม ใบหน้าของพวกเขาพลันแดงก่ำดั่งผลแอปเปิลสุกงอม แม้แต่ลำคอก็พลอยแดงก่ำจนขึ้นสีม่วง ชั่วขณะหนึ่ง ทั้งสองต่างคุมเชิงกันอยู่อย่างนั้น ไม่มีผู้ใดกล้ายื่นมือไปรับตำราเล่มนั้นมา
เมื่อท่านย่าอวี๋เห็นดังนั้น ก็เอ่ยขึ้นอย่างขุ่นเคืองว่า “พวกเจ้า! เรื่องก็ทำไปหมดแล้ว หรือยังคิดจะแสร้งทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกเล่า? พึงรู้ไว้ว่า ข้างนอกมีคนของตระกูลเซียวและตระกูลเย่คอยจะเอาชีวิตพวกเจ้าอยู่นะ! หรือพวกเจ้าอยากจะนั่งรอความตายอยู่เช่นนี้จริง ๆ?”
คำตำหนิอย่างไร้ความปรานีของท่านย่าอวี๋ประดุจค้อนหนักหน่วงทุบลงกลางใจของคนทั้งสองที่ยังขวยเขิน ทำให้หัวใจของพวกเขาอดไม่ได้ที่จะบีบรัดแน่น