เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 11 เงินตำลึงในเมืองลั่วเย่ช่างใช้ไม่ทนมือนัก!
ยามนั่งอยู่บนรถม้า มองดูประตูเมืองที่ค่อย ๆ ห่างไกลออกไป ซ่งเสี่ยวเยวี่ยพลันบังเกิดความคิดคำนึงพันหมื่นสาย
ยามนั้นแม่บุญธรรมเก็บนางได้ที่เมืองซิ่นหยาง
ตัวนางเองก็เคยไปเสาะหาดูยังสถานที่ที่พวกเขาเก็บตนเองได้ในครานั้นอยู่หลายครา
ที่นั่นเป็นเพียงตรอกอันห่างไกลความเจริญแห่งหนึ่ง ผู้คนที่อาศัยอยู่โดยรอบล้วนเป็นชาวบ้านธรรมดาสามัญ เมื่อสิบสี่ปีก่อนแถบนั้นมิเคยมีครอบครัวใดทำเด็กเล็กปานนั้นสูญหายเลย
หรือบางที นางอาจถูกคนในตระกูลทอดทิ้งจริง ๆ มิเช่นนั้นไฉนจึงใส่สิ่งของจำพวกแหวนหัวแม่มือและตั๋วเงินไว้ในห่อผ้าอ้อมเล่า!
หรือบางทีนางอาจมิใช่คนในเมืองซิ่นหยางเลยแต่แรก
ไม่ว่าจะเป็นสถานการณ์ใด ด้วยความสามารถของนางในยามนี้ย่อมไร้หนทางสืบหาชาติกำเนิดได้เลย