กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 933 ข้าเสียใจเหลือเกิน
ไม่ต้องพูดถึงราชันอสูรกลืนวิญญาณเลย แม้แต่คนอื่น ๆ ในที่นั้นก็มองออกถึงความรักในดวงตาของราชินีเผ่าจิ้งจอก
“ที่ข้าช่วยเจ้า มิใช่เพราะทนเห็นเจ้าตายไม่ได้ แต่เพราะข้าไม่อาจปล่อยให้บุตรชายต้องแบกรับชื่อเสียงว่าสังหารมารดา” ราชันอสูรกลืนวิญญาณกล่าวสิ่งที่คิดอยู่ในใจออกมาตรง ๆ
ใบหน้าของราชินีเผ่าจิ้งจอกซีดขาว นับตั้งแต่รู้จักราชันอสูรกลืนวิญญาณมา นี่เป็นครั้งแรกที่นางเห็นเขาเย็นชาไร้เยื่อใยเช่นนี้
หัวใจของนางเกิดความเจ็บปวดโศกเศร้าที่ไม่เคยมีมาก่อน ราวกับถูกมีดเล็กคมกริบนับไม่ถ้วนกรีดเนื้อ
เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้ อาโม่จะเย็นชาต่อนางถึงเพียงนี้ได้อย่างไร
“อาโม่ ที่แท้เจ้าก็มีช่วงเวลาที่เย็นชาไร้เยื่อใยเช่นนี้ด้วย” นางหัวเราะเยาะตนเอง