กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 814 ท่าทีของทั้งสองฝ่ายในสถานีผ่านทาง
หลานรั่วหลีก้าวออกจากอาวุธเหิน ยืนกลางอากาศ เขากระตุ้นลูกแก้วค่ายกลขั้นสูงกับยันต์อาคมแล้วขว้างใส่ศัตรู ปากยังไม่ลืมตะโกนว่า “มาแล้ว หนีเร็ว”
พอสิ้นเสียงของเขา สัตว์เลี้ยงวิญญาณหลายตัวก็แยกย้ายกันออกไปไกลราวกับรู้ใจกัน
“ตูม ตูม!”
เสียงระเบิดดังขึ้นเป็นระลอกนอกอาวุธเหิน ไม่นานนัก เสวี่ยเสวี่ยก็แปลงกายเป็นเด็กหนุ่มรูปงามปราดเปรียว เดินมาหาโหลวมู่แล้วยื่นแหวนมิติให้
หลานรั่วหลีกลับเข้ามาในห้องโดยสาร ใบหน้ายังคงประดับรอยยิ้มสดใสดุจแสงตะวัน “พี่สาวมู่เหยียน เมื่อครู่ยันต์อาคมขั้นแปดระดับสูงสองแผ่นยังระเบิดไม่ตายในการโจมตีครั้งเดียว ข้าคิดว่ายังต้องปรับปรุงอีกหน่อย”