กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 810 น่าหลานเกอสลัดไม่หลุดแล้ว
โหลวมู่เยียนชักนำพลังอสนีบาตในสระอสนี โจมตีคนจากทั้งสองฝ่ายภายในอาณาเขตอย่างต่อเนื่อง
อานุภาพของพลังอสนีบาตเพิ่มขึ้นไม่หยุด เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดดังแว่วมาจากในอาณาเขตเป็นระยะ
นางพบว่า ตั้งแต่ชักนำพลังอสนีบาตในสระอสนีเข้าสู่อาณาเขตแห่งอสนีที่ตนสร้างขึ้น นางกลับหยั่งรู้ธาตุอสนีได้ชัดเจนยิ่งขึ้น ความเจ็บปวดทั่วร่างก็ค่อย ๆ เลือนหายไป
อสนีบาตสีทองม่วงยังคงกระหน่ำฟาดร่างนางอย่างต่อเนื่อง แต่ไม่นานเส้นแสงสีม่วงบนปีกก็จะเข้มข้นยิ่งขึ้น พลังเหล่านั้นล้วนถูกแปรเปลี่ยนและหลอมขัดเกลาไปจนหมด
“พวกเราอยู่ฝ่ายเดียวกัน เจ้าไม่อาจฆ่าพวกเราได้!” บุรุษร่างเตี้ยหน้าตาอัปลักษณ์ถูกอสนีฟาดจนตัวไหม้เกรียม เขาตะโกนใส่โหลวมู่เยียนเสียงดัง