กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 808 นางคลุ้มคลั่งเกินไปแล้ว
เวลาค่อย ๆ ล่วงผ่านไป ไม่นานก็ผ่านไปครึ่งชั่วยาม
ใบหน้าของน่าหลานเกอซีดขาวอยู่บ้าง เมื่อเห็นโหลวมู่เยียนยังนั่งขัดสมาธิอยู่ในสระอสนีและกำลังหยั่งรู้ เขาก็กัดฟันแล้วประสานเคล็ดวิชาหลายคราไปยังแสงอัสนีสีม่วง
“ข้าใกล้จะไม่ไหวแล้ว อย่างมากก็ประคองได้อีกหนึ่งถ้วยชา”
สีหน้าหมิงซิวเคร่งขรึมลง เขาเม้มปากเล็กน้อย “ข้าจะเข้าไปดู”
จากนั้นเขาก็นำลูกแก้วค่ายกลป้องกันระดับเก้าออกมา หมายจะบีบให้แตก
น่าหลานเกอมองลูกแก้วค่ายกลในมือเขา แววตาลุ่มลึกขึ้นเล็กน้อย ก่อนถอนหายใจ “ต่อให้มีค่ายกลป้องกันระดับเก้าคุ้มกาย เจ้าเข้าไปในสระอสนีก็ทนได้ไม่นาน ทั้งยังอาจทำให้เกิดพายุสระอสนี”
“พายุสระอสนี?” หมิงซิวขมวดคิ้วถาม