กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 795 ข้าไม่สนใจเลี้ยงเจ้าไว้
เมื่อได้ยินน้ำเสียงเย็นยะเยือกของโหลวมู่เยียน จวินลั่วเฉินก็รู้สึกเย็นวาบที่แผ่นหลัง
“ข้าทำเพื่อพวกเจ้าจริง ๆ” เขากล่าว
โหลวมู่เยียนเลิกคิ้ว “พูดให้เป็นภาษาคน”
“…” จวินลั่วเฉินกระตุกมุมปาก คำพูดของเขาไม่ใช่ภาษาคนตรงไหนกัน
“คนผู้นั้นมาจากเผ่าต่างพันธุ์ในมหาพิภพ ยันต์เคลื่อนย้ายในมือเขาเป็นระดับเก้าขั้นสูง ทั้งยังมีอิทธิฤทธิ์โดยกำเนิดอย่างหนึ่ง เคล็ดวิชาก็เป็นขั้นสวรรค์ แสดงว่าฐานะเขาไม่ธรรมดา เพราะฉะนั้นหลังจากนี้เขาต้องเรียกกำลังเสริมมาได้ไม่น้อย”
โหลวมู่เยียนมองจวินลั่วเฉินคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม แต่น้ำเสียงไร้ไออุ่น “ความหมายของเจ้าคือ ข้าควรยินดีที่ผูกศัตรูตัวฉกาจเพิ่มขึ้นมาสินะ?”