กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 789 ห่วงจนแทบขาดใจ
ระหว่างคิ้วและดวงตาของเยว่เช่อแต้มด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนสบายใจ แววตาเปล่งประกาย
เมื่อเห็นอารมณ์ของทุกคนตึงเครียด เขาก็พอใจกับผลที่คำพูดของตนก่อขึ้น
โหลวมู่เยียนลอบพิจารณานายทหารประจำหน่วยของตน นางพบว่าอีกฝ่ายไม่ได้มีนิสัยอ่อนโยนอย่างที่แสดงออกมาเลย
แม้จะปกปิดไว้ แต่แววตาหยอกเย้านั้นก็ยังถูกนางจับสังเกตได้
นางรู้สึกว่าวันเวลาต่อจากนี้ของหน่วยพวกเขาคงไม่ได้เรียบง่ายและราบรื่นอย่างที่คิด
ขณะที่นางกำลังจะละสายตา แววตาของเยว่เช่อก็เลื่อนมาหานาง