กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 716 จับตาดูนาง
โหลวมู่เก็บศาสตราเวทประจำชีพธาตุลม จากนั้นจัดแจงตัวเองเล็กน้อยแล้วไปพบเจ้าตำหนักกลาง
นับตั้งแต่ย้ายเข้ามาอยู่ในตำหนัก นางก็ไม่เคยออกมาเลย ศิษย์แกนกลางของตำหนักกลางไม่น้อยจึงมองนางเป็นอัจฉริยะผู้ลึกลับอย่างยิ่ง
นางเหยียบกระบี่ยาวสีทองเหินฟ้า เส้นผมที่รวบไว้ปลิวไสวไปตามลม ผู้คนไม่น้อยมองนางจากที่ไกลด้วยแววตาประหลาดใจและอยากรู้อยากเห็น
เมื่อมาถึงชั้นสาม โหลวมู่ก็เคาะประตู
“เข้ามา” เสียงกังวานดังขึ้น
นางผลักประตูเข้าไป ด้านในมีเพียงเจ้าตำหนักหรงคนเดียว
“แม่หนูน้อย ในที่สุดเจ้าก็ยอมออกมาแล้ว” หรงเหลียวกล่าวพลางยิ้มอย่างใจดี “คนหนุ่มสาวเช่นพวกเจ้า มีไม่มากนักที่อดทนต่อความเปล่าเปลี่ยวและความอยากรู้อยากเห็นได้เช่นเจ้า”