กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 686 มารดาออกหน้า
โหลวมู่เยียนมองออกว่าชายหนุ่มผู้นี้มีความปรารถนาที่จะมีชีวิตรอดอย่างแรงกล้า แววไม่ยินยอมและความแค้นในดวงตานั้นลึกล้ำยิ่ง
“วางใจเถิด ข้าจะรักษาเจ้าให้หาย” โหลวมู่เยียนตบไหล่เขาเบา ๆ เพื่อปลอบใจ
ชายหนุ่มเม้มริมฝีปากแล้วกล่าวด้วยความซาบซึ้งว่า “หากนักปรุงยาโหลวรักษาข้าจนหายได้ ในวันหน้า ข้าหลวจื้อจะติดค้างชีวิตเจ้า”
ขอเพียงเส้นลมปราณที่ขาดสะบั้นทั่วร่างฟื้นคืน เขาก็จะล้างแค้นให้บิดามารดาและพี่น้อง ชีวิตของเขาย่อมเป็นของโหลวมู่เยียน
“ไม่ต้องหรอก” โหลวมู่เยียนยิ้มบาง ๆ แล้วส่ายหน้า
นางมองออกว่าความแค้นของชายผู้นี้ไม่ได้บิดเบี้ยวชั่วร้าย คงต้องการล้างแค้นให้คนในครอบครัว คนเช่นนี้แม้เจอในยามปกตินางก็ช่วยรักษา ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการประลองปรุงโอสถครั้งนี้