กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 640 ไม่ฉวยประโยชน์ก็โง่แล้ว
โหลวมู่เยียนเห็นโม่เหยี่ยนหน้าดำคล้ำ คิ้วเรียวเลิกขึ้นเล็กน้อย ท่าทางเช่นนี้กลับมีเสน่ห์งามแปลกตาอยู่ไม่น้อย
นางอดทอดถอนใจไม่ได้ว่า บุรุษรูปงามทำท่าอะไรก็ดูงามไปเสียหมด
“ไม่มีสักหน่อย ข้าจะหัวเราะเยาะเจ้าได้อย่างไร” เห็นใบหน้าโม่เหยี่ยนยิ่งดำคล้ำ นางก็รีบยิ้มแย้มพลางกล่าวว่า “หลังออกจากหอซีจ้าวแล้ว เจ้าแปลงกลับเป็นร่างแท้เถอะ มิฉะนั้นคงดึงดูดผึ้งเรียกผีเสื้อเกินไป”
โม่เหยี่ยนงามเกินไป ไม่ว่าพวกนางไปที่ใดก็เป็นจุดสนใจของผู้คน ซึ่งไม่เป็นผลดีต่อการทำธุระ
มิน่าเล่าแต่ก่อนโม่เหยี่ยนจึงไม่ชอบแปลงเป็นร่างมนุษย์ ที่แท้การมีหน้าตาหล่อเหลางดงามเกินไปก็เป็นภาระอย่างหนึ่ง