กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 627 มองนางสูงขึ้น
ส่วนลึกของป่าชิงหยวน
โหลวมู่เยียนถือจานค่ายกลประจำชีพ เดินวนรอบภูเขาไฟที่ยังคุกรุ่นเพื่อค้นหาจุดอ่อนอย่างไม่หยุดหย่อน
จิตสำนึกของนางจดจ่ออยู่กับการทลายผนึกทั้งหมด สีหน้าจริงจังจนลืมสิ่งรอบตัว ดูมีท่าทางช่ำชองอยู่ไม่น้อย
ราชันอัสนีและโม่เหยี่ยนยืนเฝ้าอยู่เบื้องหน้าโหลวมู่เยียนราวกับเทพผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสอง ทำให้คนจากสามกลุ่มไม่มีใครลงมือกับนางได้
ผ่านไปหนึ่งชั่วยาม ดวงตาโหลวมู่เยียนฉายแววยินดี นางจ้องมองต้นหญ้าเล็ก ๆ ที่ดูธรรมดาต้นหนึ่งนอกปราการธรรมชาติ
จากนั้นจิตสำนึกของนางขยับ ธงค่ายกลสีดำผืนหนึ่งก็พุ่งออกมาจากภายในร่างแล้วตกลงข้างต้นหญ้า
มือทั้งสองข้างของนางประสานมุทราอย่างต่อเนื่อง ท่วงท่าพลิ้วไหลดุจเมฆาคล้อยธารา