กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 625 ทวงค่าตอบแทน
สัตว์เลี้ยงวิญญาณหลายตัวคุ้นชินกับความโอหังของโหลวมู่เยียนเป็นปกติ แต่คนอีกฝ่ายกลับไม่ได้คิดเช่นนั้น
“ปากกล้านัก ช่างไม่รู้จักประมาณตนเสียจริง” ชายชราคนหนึ่งในบรรดาผู้เชี่ยวชาญค่ายกลทั้งสามแค่นเสียงเย็นชา
ผู้เยาว์ระดับเทพกระบี่คนหนึ่งกลับกล้าโอหังไม่รู้ประมาณตนเช่นนี้ หากไม่เห็นแก่สองนักกระบี่ขอบเขตตันหยวนที่อยู่ข้างกายนาง ซึ่งทำให้ผู้คนหวาดระแวง เขาคงอยากลงมือสั่งสอนนางสักครา
โหลวมู่เยียนตอบอย่างเรียบเฉยว่า “ข้าสนิทกับเจ้าหรือ ปากข้าจะกล้าหรือไม่ แล้วเกี่ยวอะไรกับเจ้า”
ราชันอัสนีได้ยินโหลวมู่เยียนพูดด้วยน้ำเสียงโอหังไม่ต่างกัน มุมปากพลันยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม