กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 560 พวกเจ้าแพ้แล้ว!
เย่ชิงหานแทบไม่เคยแสดงแววตาอ่อนโยนต่อหน้าเจ้าเมืองหุบเหวสวรรค์ ปกติเขามักเย็นชาไม่ใส่ใจเรื่องใด
“ชิงหาน เมื่อครู่เจ้าเรียกแม่หนูคนนั้นว่ามู่เยียนหรือ?” เจ้าเมืองโม่สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในอารมณ์ของหลานชายได้อย่างชัดเจน “เจ้ารู้จักแม่หนูน้อยคนนั้นหรือ?”
“อืม มู่เยียนเป็นสหายที่สำคัญมากคนหนึ่งสำหรับข้า” เย่ชิงหานคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบ
เจ้าเมืองโม่ไม่คิดว่าหลานชายผู้เย็นชาไร้ความรู้สึกคนนี้จะมีสหายคนสำคัญด้วย ก่อนหน้านี้ที่เขาคิดจะดองสัมพันธ์กับตระกูลกู่ ก็เพราะเห็นว่ากู่หนิงเมิ่งอ่อนโยน รู้จักกาลเทศะ และอาจเป็นภรรยาที่ช่วยเหลือเกื้อกูลได้