กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 549 วาสนาแห่งเซียนที่มู่หนิงมอบให้
ในทะเลจิตสำนึกของโหลวมู่ เงาสีแดงสายหนึ่งเดินเอื่อย ๆ เข้ามาหาวิญญาณหลักของนาง
“ถ้ารู้จักสถานการณ์ก็จงส่งมอบสิทธิ์ควบคุมร่างนี้มาแต่โดยดี ข้าจะไว้ชีวิตเจ้า” เงาสีแดงถูกปกคลุมด้วยม่านหมอกบางจนมองไม่เห็นใบหน้า แต่น้ำเสียงเย็นชาอย่างยิ่ง
จิตสำนึกของโหลวมู่ไหววูบ วิญญาณหลักมองเงาสีแดงอย่างเฉยเมย “ความสามารถมีไม่เท่าไร แต่ปากกล้านัก”
เงาสีแดงแค่นหัวเราะ “ในเมื่อไม่รู้จักกาลเทศะ เช่นนั้นวิญญาณหลักของเจ้าก็ไม่จำเป็นต้องคงอยู่แล้ว”
แม้ร่างนี้จะไม่ใช่กายาหยินสมบูรณ์แบบร่างก่อนที่เหมาะแก่การชิงร่าง แต่กายาพิเศษกลับแข็งแกร่งอย่างคาดไม่ถึง นับเป็นการชดเชยได้อย่างหนึ่ง นางจึงทำได้เพียงลดความต้องการลง
โหลวมู่คร้านจะตอบ เพียงมองนางอย่างเย็นชา