เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 547 ติดค้างน้ำใจเจ้าอยู่ครั้งหนึ่ง
ทุกคนได้ฟังคำพูดของโหลวมู่และเย่ชิงหานแล้วต่างชะงักไป
หมิงซิวแปลกใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินโหลวมู่เอ่ยคำว่า “ราชาอสนี” แต่เมื่อเย่ชิงหานเรียกหลานซือ เขากลับไม่ประหลาดใจ
เขารู้อยู่ก่อนแล้วว่าที่นี่ยังมีคนอีกกลุ่มใช้การเร้นกายอยู่ ท้ายที่สุดเขาเคยติดต่อกับหลานซือมาก่อน พออีกฝ่ายปรากฏตัวที่แท่นบูชา เขาจึงสัมผัสถึงกลิ่นอายของอีกฝ่ายได้ทันที
ทว่าหมิงซิวกลับสัมผัสถึงราชาอสนีที่โหลวมู่เอ่ยถึงไม่ได้ คิดว่าอีกฝ่ายคงใช้เคล็ดวิชาลับบางอย่างปกปิดกลิ่นอายไว้
ธิดาศักดิ์สิทธิ์ขมวดคิ้วเล็กน้อย นางเพิ่งหลอมรวมเข้ากับร่างนี้ ตอนนี้ยังอยู่ในสภาพอ่อนแอ อีกทั้งที่นี่ยังมีข้อจำกัดจากกฎเกณฑ์ของโลก ประสาทสัมผัสของนางจึงถูกจำกัดด้วย นางจึงไม่พบว่ามีคนอื่นอยู่เลย