กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 522 ปากพล่อยหาเรื่องเจ็บตัว
แม้ศิษย์ทั้งสองสำนักจะตกตะลึงกับความสัมพันธ์ของโหลวมู่เยียนและหมิงซิว แต่ก็ยังกล่าวแสดงความยินดีกับทั้งคู่
ศาสตราเหินมุ่งหน้าไปยังดินแดนมรดกสืบทอดตลอดทาง แทบไม่มีสัตว์อสูรปรากฏมาขวาง
เจ้ามังกรทึ่มเพียงแผ่แรงกดดันออกมาส่วนหนึ่ง ก็จัดการปัญหาทั้งหมดได้ อย่างไรเสียสายเลือดบริสุทธิ์ของมังกรสุญญะบรรพกาลก็ใช่ว่าจะมีไว้ประดับ
“ข้างหน้ามีการต่อสู้” โหลวมู่เยียนลืมตาขึ้นแล้วเดินออกจากห้องทันที
จิ่นเซ่อกับคนอื่น ๆ ก็ถูกเสียงต่อสู้เบื้องหน้าทำให้ตื่น พากันออกจากห้องไปดูที่ชั้นบนสุดของศาสตราเหิน
ตอนนี้หมิงซิวยืนเอามือไพล่หลังอยู่บนดาดฟ้าเรือแล้ว
“มาแล้วหรือ” เมื่อเห็นโหลวมู่เยียน แววเย็นชาของเขาก็เปลี่ยนเป็นอ่อนโยน