เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 520 ไร้ยางอายและใจดำ
หลงเย่าก้าวเข้ามาอย่างเย็นชา รัศมีทรงอำนาจแผ่ซ่านออกมา สีหน้าของกู่หนิงเมิ่งและคนอื่น ๆ พลันหม่นคล้ำดุจผิวน้ำ
เขาขยับสองนิ้ว ห้วงมิติบิดเบี้ยวขึ้นอีกครั้งในชั่วพริบตา ปราณกระบี่ที่ยังไม่ได้กระตุ้นบนยันต์อาคมของกู่หนิงเมิ่งพลันพุ่งออกมาเอง ก่อนจะจมหายไปในห้วงมิติที่บิดเบี้ยวนั้นและสลายไป
กู่หนิงเมิ่งก้มมองยันต์อาคมในมือที่กลายเป็นผุยผง ความตื่นตะลึงในใจยากจะปกปิดไว้ได้
บุรุษชุดม่วงลึกลับผู้นี้แข็งแกร่งยิ่งนัก หรือเขาจะเป็นยอดฝีมือระดับเทพกระบี่? แต่ห้วงมิติแห่งนี้ยังรองรับแม้แต่ยอดฝีมือระดับปราชญ์กระบี่ไม่ได้ แล้วจะมีเทพกระบี่ได้อย่างไร?
“จะฆ่าพวกนางทั้งหมดหรือไม่?” หลงเย่าถามเสียงเรียบ
เมื่อได้ยินคำพูดของเขา ใจของทุกคนพลันแขวนค้าง บางคนถึงกับเผยความตื่นตระหนกออกมา