กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 517 ตัวตนที่แท้จริงของเย่ชิงหาน
กู่หนิงเมิ่งถอนสายตากลับมา หากโหลวมู่ตายในฝูงมดกลืนโลหิตก็ดีที่สุด แต่หากนางหนีรอดออกมาได้ กู่หนิงเมิ่งก็จะไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายมีชีวิตออกไปจากดินแดนมรดกสืบทอดเช่นกัน
คนจากตระกูลกู่และตระกูลไป๋ของพวกนางใช่ว่าจะปล่อยให้ใครมาเหยียบย่ำได้ง่าย ๆ เมื่อโหลวมู่เยียนเหยียบไป๋เฟยเหยาขึ้นสู่จุดสูงสุดในการประลองใหญ่หกสำนัก นางก็ต้องเตรียมใจรับการแก้แค้นจากพวกตนไว้ให้ดี
“มดกลืนโลหิตขั้นแปดในรังส่วนใหญ่ออกไปแล้ว ตอนนี้เป็นโอกาสดีที่พวกเราจะลอบเข้าไปสังหารจักรพรรดินีมดกลืนโลหิตขั้นเก้า” กู่หนิงเมิ่งเสนอแก่ทุกคน
คนอื่น ๆ พากันพยักหน้า ต่างเก็บงำกลิ่นอายแล้วลอบเข้าไป