เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 515 ฝูงมดกลืนโลหิต
โหลวมู่ทะยานออกไป เมื่อเข้าใกล้ก็เห็นจิ่นเซ่อกับคนอื่น ๆ หนีอย่างทุลักทุเล พอมองให้ละเอียดก็รู้ว่าด้านหลังพวกเขามีมดสีแดงแน่นขนัดเป็นฝูง ๆ ไล่ตามมา
“นั่นคือมดกลืนโลหิต นายท่าน นายท่าน แก่นผลึกของพวกมันมีประโยชน์ต่อข้า” จักรพรรดิชาดมุดออกมาจากแขนเสื้อของโหลวมู่แล้วกล่าวอย่างตื่นเต้น
นางติดอยู่ที่ขั้นเจ็ดระยะสูงสุดมาตลอด หากหลอมสกัดแก่นผลึกของมดกลืนโลหิตได้สักส่วนหนึ่ง ก็จะทะลวงขั้นแปดและให้กำเนิดฝูงผึ้งชาดได้
ดวงตาโหลวมู่เป็นประกาย นางทะยานขึ้นแล้วขวางอยู่ด้านหลังจิ่นเซ่อกับคนอื่น ๆ
นางสะบัดแขนเสื้อ เปลวเพลิงสีส้มทะยานออกมาเป็นผืนใหญ่ราวกับเมฆเพลิง
ตอนแรกจิ่นเซ่อกับคนอื่น ๆ ยังไม่ทันรู้ตัว จนกระทั่งสัมผัสได้ถึงไอร้อนแผดเผาจากด้านหลังจึงหันกลับไปมอง