กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 513 นิสัยคลั่งไคล้สัตว์เลี้ยงของเจ้ามังกรทึ่ม
เช้าวันถัดมา แสงอาทิตย์สาดผ่านใบไม้หนาทึบลงมา โหลวมู่เยียนค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
ทันทีที่ลืมตา นางก็สบเข้ากับดวงตาดำสนิทลึกล้ำราวมหาสมุทรของหมิงซิว พบว่าตนถูกเขากอดอยู่ในอ้อมแขน ใบหน้าจึงอดขึ้นสีแดงระเรื่อไม่ได้
“ตื่นแล้วหรือ” ริมฝีปากบางสีอ่อนของหมิงซิวยกยิ้ม “รู้สึกเป็นอย่างไรบ้าง”
โหลวมู่เยียนรู้ว่าเขาถามถึงอาการบาดเจ็บของนาง จึงยิ้มตอบ “ข้าไม่เป็นไรแล้ว บาดแผลในร่างหายดี พลังปราณชีวิตรู้สึกเต็มเปี่ยมยิ่งกว่าเดิม”
“หมิงซิว ขอบใจเจ้า!” นางขยับตัวในอ้อมแขนเขา ก่อนซุกตัวอยู่เช่นเดิมอย่างเกียจคร้าน