กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 474 รอบชิงประลองใหญ่ (21)
ความหมายของไป๋เฟยเหยานั้นเรียบง่ายมาก นางปรุงล้มเหลวอีกครั้งเพราะโหลวมู่เล่นงาน
โหลวมู่กวักมือ อสรพิษเพลิง 2 ตัวที่กำลังไล่หยอกล้อกันก็เลื้อยมาพันรอบปลายนิ้วของนาง
นางยกเปลือกตาขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ “ข้าทำหรือไม่ทำ แล้วมันสำคัญหรือ? เจ้าสำนักกับผู้อาวุโสของสำนักเทียนจีไม่ใช่พูดเองหรอกหรือว่า หากฝีมือสู้ไม่ได้ก็อย่าโทษฟ้าโทษดิน?”
เมื่อเห็นสีหน้าของไป๋เฟยเหยาค่อย ๆ ซีดขาว ดูเปราะบางแต่ก็แฝงความเข้มแข็งไว้เล็กน้อย โหลวมู่ก็หรี่ตาลงแล้วกล่าวต่อ “เจ้าทำท่าทางราวกับอยากให้คนเขาย่ำยีเช่นนี้ให้ใครดู? ข้าไม่ใช่บุรุษ ไม่รู้จักทะนุถนอมสาวงามหรอกนะ”