กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 471 รอบชิงประลองใหญ่ (18)
เมื่อโหลวมู่เริ่มเข้าสู่ขั้นควบแน่นแก่นทอง ไป๋เฟยเหยากับเว่ยอวี้ที่อยู่ใกล้ ๆ ย่อมสังเกตเห็น
แววหม่นมัวลึกล้ำซ่อนอยู่ในดวงตาของไป๋เฟยเหยา นางหันไปเห็นเว่ยอวี้ยังคงจดจ่อกับการหลอมโอสถโดยไม่ได้รับผลกระทบ จึงสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อสงบสติ แล้วเริ่มหลอมสกัดสมุนไพรวิญญาณสองสามต้นสุดท้ายต่อ
โหลวมู่สังเกตอารมณ์ของไป๋เฟยเหยากับเว่ยอวี้ได้ เว่ยอวี้มีนิสัยสุขุม ไม่รีบร้อนไม่เชื่องช้า เป็นคุณสมบัติที่นักปรุงโอสถชั้นเลิศควรมี
แม้ไป๋เฟยเหยาจะภายนอกกับภายในไม่ตรงกัน แต่สามารถปรับอารมณ์ให้สงบและจดจ่อกับการหลอมโอสถได้รวดเร็วเช่นนี้ ก็ไม่ควรดูแคลน
เมื่อเทียบกับสองพี่น้องตระกูลไป๋แล้ว คนอย่างกู้เยียนหรานกับเซวียหลิงเอ๋อร์ในอดีตช่างห่างชั้นกันมาก