กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 460 รอบชิงประลองใหญ่ (7)
“ข้ายอมแพ้!”
เสียงของจีเทียนดังขึ้นอย่างจนใจ ใบหน้าซีดขาว บัดนี้เขาอ่อนล้าจนหมดเรี่ยวแรง บนพื้นมีอาวุธเวทป้องกันสองชิ้นที่ใช้งานไม่ได้ชั่วคราววางอยู่
หลังสิ้นเสียงยอมแพ้ ค่ายกลสังหารพยัคฆ์ขาวที่ล้อมโจมตีเขาอยู่รอบด้านก็พังทลายและสลายหายไปในพริบตา
โหลวมู่เยียนเดินไปตรงหน้าจีเทียน ก่อนหยิบขวดยาโอสถสองขวดออกมายัดใส่มือเขา พลางยิ้มแย้มกล่าวว่า “ศิษย์พี่จีเหน็ดเหนื่อยแล้ว! ของเล็กน้อยจากข้า หวังว่าคงไม่รังเกียจ”
“เช่นนั้นข้าก็ไม่เกรงใจแล้ว!” จีเทียนรับยาโอสถมาอย่างขบขันแล้วเก็บเข้าที่อย่างรวดเร็ว ยาโอสถของโหลวมู่เยียนล้วนเป็นของดี “ขอบใจศิษย์น้องหญิงที่ใจกว้างด้วย”