กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 432 ธิดาสวรรค์ผู้เลิศล้ำ
เมื่อไป๋เฟยเหยาได้ยินคำพูดของพี่ชาย สีหน้าก็เผยความไร้เดียงสาออกมาหลายส่วน ทว่าในใจกลับแอบลำพอง
ลูกนอกคอกคนนั้นไม่คู่ควรให้นางใส่ใจจริง ๆ นางประมูลศิลาหยั่งรู้ธาตุลมไม่ได้ทำเพื่อเจ้าคนไร้ประโยชน์นั่นเสียหน่อย เพียงเพราะถูกศิษย์ของสำนักปาจี๋แย่งของไป นางถึงได้ยกเรื่องนั้นมาเป็นข้ออ้าง
“พี่ชาย อย่าพูดถึงลั่วอินเช่นนั้นเลย อย่างไรนางก็เป็นน้องสาวของพวกเรา”
“ฮึ ข้าไม่มีน้องสาวที่ไม่ได้เรื่องเช่นนั้นหรอก” ชายหนุ่มแค่นเสียงอย่างเย่อหยิ่งและดูแคลน จากนั้นจึงมองไป๋เฟยเหยาด้วยสายตาอ่อนโยน “น้องสาวของข้ามีเพียงเจ้า”
“พี่ชาย!” ไป๋เฟยเหยามองไป๋เฟยเฉินด้วยท่าทางกระเง้ากระงอด
ทว่าหางตาของนางกลับลอบชำเลืองชายหนุ่มรูปงามร่างสูงสง่าที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ราวกับมองเท่าไรก็ไม่พอ