บทที่ 429 หลอกเอาของจากประมุขสำนักโอสถ

บทที่ 429 หลอกเอาของจากประมุขสำนักโอสถ

เหล่าศิษย์คนอื่น ๆ ที่อยู่ในเหตุการณ์ได้ยินคำพูดของเจ้าสำนักเฝิงแล้ว ต่างอดจ้องไหกระเบื้องสีขาวบนโต๊ะไม่ได้

พวกเขารู้ดีว่ารังนมผึ้งอายุร้อยปีมีค่าเพียงใด อีกทั้งยังรู้ว่าโหลวมู่ดูเหมือนจะมีของสิ่งนี้ไม่น้อย เพราะโอสถบำรุงโฉมในมือนางก็หลอมจากรังนมผึ้ง

“ฟุ่มเฟือยหรือ ประมุขเรือนผู้นี้ดื่มชาน้ำผึ้งทุกวัน กินโอสถบำรุงโฉมที่หลอมจากรังนมผึ้ง แถมยังดื่มสุราน้ำผึ้งเป็นประจำด้วย สิ่งเหล่านี้เจ้าทำได้แค่อิจฉาเท่านั้น” หั่วหลิงหลงหัวเราะคิกคักอย่างลำพองใจ แล้วยกชาน้ำผึ้งขึ้นดื่ม

เจ้าสำนักเฝิงแทบกระอักเลือด ชีวิตประจำวันของแม่มังกรดุผู้นี้ดีถึงเพียงนี้เชียวหรือ ที่บอกว่าเขาทำได้แค่อิจฉาหมายความว่าอย่างไร