บทที่ 427 นางบอกว่าทำได้ เขาก็เชื่อ

บทที่ 427 นางบอกว่าทำได้ เขาก็เชื่อ

มุมปากของหมิงซิวยกขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มยิ่งลึกขึ้น สตรีของเขาเอ่ยว่า “อยากได้” นี่มิใช่ความไว้วางใจอย่างหนึ่งหรอกหรือ

“คราวนี้มีคนมากมายมุ่งมาที่กระถางหลิวหลีเจ็ดสี เจ้าอย่าไปประมูลเลย ยกให้ข้าจัดการเถิด” เขาพูดพลางเล่นปอยผมดำขลับของโหลวมู่

“ได้ เช่นนั้นก็ฝากเจ้าด้วย!” โหลวมู่หรี่ตายิ้มจนดวงตาโค้งเป็นเสี้ยว จนน่ารักราวกับแมวน้อยขี้เกียจตัวหนึ่ง

ในใจหมิงซิวยิ่งร้อนรุ่มขึ้น “เก็บไม้หล่อเลี้ยงวิญญาณท่อนนั้นคืนไปเถิด”

“ไม่ต้องหรอก ข้ายังมีไม้หล่อเลี้ยงวิญญาณติดตัวอยู่ เอาไปแลกเป็นศิลาวิญญาณจะสะดวกกว่า” โหลวมู่เงยหน้าขึ้นกล่าวหยอกเย้า “เรื่องซื้อขายเจ้าอย่าคิดเอาเปรียบกันเชียว”

หมิงซิวหัวเราะเสียงต่ำ “ได้!”