กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 404 ข้าก็ไม่ชอบทำตัวรู้กาลเทศะ
โหลวมู่ควบกระบี่เหินไปยังสำนักจัดการแต้มคุณูปการของสำนัก แล้วมุ่งหน้าไปยังส่วนแลกแต้มคุณูปการก่อน
ในวิหารใหญ่แลกแต้มคุณูปการแทบไม่มีศิษย์อยู่เลย ภาพนั้นแตกต่างจากความคึกคักของวิหารใหญ่ข้าง ๆ ที่ผู้คนเข้าออกเพื่อแลกของด้วยแต้มคุณูปการอย่างสิ้นเชิง
“เจ้าจะแลกแต้มคุณูปการหรือ?” ผู้ดูแลคนหนึ่งในวิหารใหญ่ถาม
โหลวมู่พยักหน้า “ที่นี่มีรายละเอียดการแลกแต้มคุณูปการหรือไม่?”
ผู้ดูแลหยิบแผ่นหยกบันทึกชิ้นหนึ่งยื่นให้นาง ท่าทีเฉยเมย “ในนี้มีราคาคร่าว ๆ สำหรับการแลก หากไม่มีสิ่งของของเจ้าอยู่ในรายการ มูลค่าจะให้นักประเมินวัตถุของสำนักประเมินแล้วกำหนดให้”