บทที่ 397 สะเทือนถึงผู้อาวุโสระดับสูงของสำนัก

บทที่ 397 สะเทือนถึงผู้อาวุโสระดับสูงของสำนัก

เมื่อพลังจิตของโหลวมู่เข้าสู่ห้วงมิติชั้นที่เจ็ด เบื้องหน้าก็ยังคงมืดมิดไปหมด

นางก้าวเดินไปข้างหน้า วันเวลาไหลผ่านไปทีละน้อย ท่ามกลางความมืดมิด นางเดินอย่างไร้จุดหมายในร่างปุถุชนปีแล้วปีเล่า

คราวนี้เวลาล่วงเลยไปเนิ่นนาน แม้แต่จิตใจแน่วแน่ของโหลวมู่ก็เริ่มสงสัยว่านางเดินผิดทิศทางหรือไม่

ทว่าหลังจากสับสนอยู่หลายครั้ง นางก็ยังยืนหยัดในทางเลือกของตน ตราบใดที่ยังเดินไปไม่ถึงปลายทาง นางก็จะมุ่งหน้าต่อไป

ในที่สุด หลังเวลาผ่านไปราวสิบกว่าปี ภาพจำลองกลุ่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าอย่างกะทันหัน