บทที่ 373 ยุแยง

บทที่ 373 ยุแยง

เมื่อได้ยินเสียงบุรุษนุ่มนวลเอ่ยขึ้น ทุกคนก็หันไปมองด้านหลัง

เห็นเพียงชายหนุ่มรูปงามสง่าผู้หนึ่งพาคนกลุ่มหนึ่งเดินตรงเข้ามา เขาสวมชุดผ้าแพรสีน้ำเงิน ยิ่งขับให้รูปร่างสูงโปร่งดูสง่างาม

ทั่วกายแผ่ความอบอุ่นอ่อนโยนราวกับสายลมวสันต์ ชวนให้ผู้คนสนใจเพียงบุคลิกของเขาจนละเลยตบะไปได้โดยง่าย

โหลวมู่หันกลับมา ก็สบเข้ากับดวงตาสีครามลึกล้ำกระจ่างใสของอีกฝ่าย ราวกับสลักจากศิลาผลึกที่งดงามที่สุดในโลก

“หลานซือ” แม้อีกฝ่ายจะเปลี่ยนไปมาก ทั้งบุคลิกและรูปลักษณ์ แต่นางก็จำเขาได้ในทันที

เมื่อหลานซือเห็นโหลวมู่สวมชุดแดงซึ่งขับเน้นรูปร่างงดงามของนาง นางยังคงมีความสง่างามเช่นคราวสวมชุดม่วง ทว่ากลับเพิ่มความองอาจคล่องแคล่วเข้ามาอีกหลายส่วน