กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 356 สนทนาลับ
เมื่อได้ยินว่าตบะของหมิงซิวถึงระดับปราชญ์กระบี่แล้ว โหลวมู่ก็เผยสีหน้าประหลาดใจ ซึ่งหาได้ยากนัก
“ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรของเจ้าเหนือธรรมดาเกินไปแล้ว”
หมิงซิวหัวเราะเสียงต่ำ “ก็พอใช้ได้”
โหลวมู่กลอกตา คนอื่นยังแอบเรียกนางว่ายัยตัวประหลาด ที่จริงหมิงซิวต่างหากที่เป็นตัวประหลาดขั้นสุด
“ที่จริงตอนที่เราพบกันก่อนหน้านี้ ตบะของข้าก็ถูกผนึกด้วยวิชาลับแล้ว เพราะฉะนั้นอย่าแอบด่าข้าว่าเจ้าตัวประหลาดในใจเลย” หมิงซิวจูงมือโหลวมู่ไปนั่งบนเก้าอี้ แล้วอุ้มนางขึ้นนั่งบนตัก
โหลวมู่ยิ้มจนดวงตาโค้งเป็นจันทร์เสี้ยว เงยหน้าถามว่า “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้าแอบด่าเจ้าว่าตัวประหลาดในใจ”
“เดาเอา” ท่าทางตอนผู้หญิงคนนี้กลอกตาเมื่อครู่ช่างน่ารักเหลือเกิน