บทที่ 339 ความเป็นปรปักษ์

บทที่ 339 ความเป็นปรปักษ์

เมื่อเห็นเหล่าศิษย์ที่มารับตัวต่างเผยแววตาตื่นตะลึง ผู้อาวุโสเวินก็ยิ่งยิ้มกว้าง

ทว่าเขาสังเกตเห็นว่าโหลวมู่โม่เยียนเพียงเผยความประหลาดใจและพึงพอใจเล็กน้อยเมื่อได้เห็นภาพของสำนักเป็นครั้งแรก จากนั้นแววตาก็กลับมาเรียบเฉย

โหลวมู่โม่เยียนทำให้เขารู้สึกเหมือนนางเคยพบเห็นโลกกว้างมาแล้ว ความสนใจที่มีต่อนางในใจก็ยิ่งเพิ่มขึ้น

อ๋าวหรงเป็นผู้อาวุโสสายใน สายตาย่อมเฉียบคมและหลักแหลม นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขาเอ่ยชมศิษย์เข้าใหม่คนหนึ่งไว้สูงถึงเพียงนี้ ทำให้ผู้อาวุโสอย่างพวกเขาพลอยหันมาสนใจโหลวมู่โม่เยียน

“ที่นี่คือเขตสำนักของสำนักปาจี๋ ต่อไปพวกเจ้าจะใช้ชีวิตและบำเพ็ญเพียรที่นี่ พอใจกันหรือไม่” ผู้อาวุโสเวินหันมาถามทุกคน

“พอใจ!”