กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 330 กลับแคว้นเยี่ยนโจว
วันรุ่งขึ้น มารดาของซือหนานฟื้นแล้ว โหลวมู่เยียนตรวจอาการของนางอย่างละเอียดอีกครั้ง
“พิษกล้วยไม้มายาวารีถูกคลายจนหมดแล้ว ตอนนี้ร่างกายของพระสนมยังอ่อนแอมาก แต่ขอเพียงพักฟื้นและปรับบำรุงสักระยะก็จะกลับมาแข็งแรง” โหลวมู่เยียนกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
มู่หรงเชียนเชียนหลับใหลมาสิบปี ร่างกายจึงยังอ่อนแอมาก บนใบหน้าซีดขาวมีรอยยิ้มแต่งแต้ม ทำให้นางดูอ่อนหวานยิ่งขึ้น “ขอบคุณแม่นางโหลวที่ช่วยชีวิตข้า!”
“พระสนมไม่ต้องเกรงใจ ซือหนานเป็นสหายของข้า อีกทั้งพวกเราก็ตกลงแลกเปลี่ยนกันไว้แล้ว ท่านไม่ได้ติดค้างอะไรข้า” โหลวมู่เยียนกล่าวอย่างเปิดเผยตรงไปตรงมา