บทที่ 313 ยั่วโทสะคนจนตายไม่ต้องชดใช้

บทที่ 313 ยั่วโทสะคนจนตายไม่ต้องชดใช้

ทั้งสองถอนเพลิงวิญญาณที่ปกคลุมมือออกโดยไม่ได้นัดหมาย แล้วถอยหลังไปคนละหลายก้าว

ฉู่หานไม่ได้ชักกระบี่ยักษ์ที่สะพายอยู่ด้านหลัง เพียงจิตสำนึกขยับ กระบี่ยาวสีเงินขาวเล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือ บนตัวกระบี่มีอักขระสันสกฤตชั้นหนึ่งไหลเวียนเลือนรางวูบไหว

โหลวมู่เยียนกวักมือ กระบี่ยาวสีทองเล่มหนึ่งส่งเสียงครางแผ่ว ก่อนร่อนลงสู่มือของนาง ให้ความรู้สึกราวกับกระบี่กับคนหลอมรวมเป็นหนึ่ง

“พวกเขาจะประลองกระบี่กันแล้ว!” ผู้ฝึกกระบี่คนหนึ่งที่กำลังชมอยู่ข้างกำแพงผลึกอุทานขึ้น

“จะข่มกันถึงเพียงนี้เลยหรือ ทั้งสองคนไม่เพียงเป็นผู้ฝึกกายา แต่ยังเป็นผู้บำเพ็ญกระบี่อีกด้วย แล้วพวกเรายอดฝีมือจากแคว้นต่าง ๆ จะยังมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร” คนหนึ่งอดร้องขึ้นมาไม่ได้