กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 304 ให้เหตุผลข้าสักข้อ
“เป็นอย่างไร? รูปลักษณ์ของข้าราชันยังพอดูได้กระมัง?”
โหลวมู่เยียนไม่คิดว่าราชันอัสนีผู้ดูเย็นชาและสูงศักดิ์จะเอ่ยถามเช่นนี้ จึงยิ้มตอบว่า “ก็พอใช้ได้”
ราชันอัสนีปรายตามองนาง ก่อนดีดนิ้วดังเป๊าะ เก้าอี้ตัวหนึ่งก็ปรากฏข้างกายโหลวมู่ “นั่งสิ”
โหลวมู่เยียนไม่เกรงใจ นั่งลงแล้วถามตรง ๆ ว่า “ไม่ทราบว่าราชันอัสนีเรียกข้ามาด้วยธุระอันใด? ข้ามีเวลาเสียอยู่ที่นี่ไม่มากนัก”
นางยังต้องรีบไปบนยอดเขาเพื่อชิงสามอันดับแรก หากเสียเวลาจนไปไม่ทันรอบตัดสิน แล้วนางจะไปเรียกร้องค่าชดเชยจากใครเล่า
ท่าทีของโหลวมู่เยียนเย็นชาอย่างยิ่ง ดวงตาของราชันอัสนีลึกล้ำจนมองไม่ออกว่ากำลังยินดีหรือกริ้วโกรธ