บทที่ 280 ผู้บำเพ็ญมารวิญญาณภูต

บทที่ 280 ผู้บำเพ็ญมารวิญญาณภูต

โหลวมู่เยียนถือวิชากระบี่ระดับปฐพีไว้ในมือ พลิกดูไปมาหลายรอบ ก่อนจะจมอยู่ในห้วงความคิด

“นายท่าน หนังสือเล่มนี้ทำให้ข้ารู้สึกไม่ดีเลย” ปิงจี๋ขมวดคิ้วครุ่นคิด พลางมองวิชากระบี่อย่างไม่เป็นมิตร

โหลวมู่เยียนเงยหน้าขึ้น “รู้สึกไม่ดีอย่างไรหรือ?”

“ยิ่งมองวิชากระบี่เล่มนี้นานเท่าใด ข้าก็ยิ่งรู้สึกหนาวเหน็บ ราวกับมีอสรพิษอยู่ข้างหลัง คอยหาโอกาสฉกกัดคอข้าให้ขาด” ปิงจี๋หดคอลง

โหลวมู่เยียนขมวดคิ้วเรียวเล็กน้อย แล้วถอดเหมี่ยวเหมี่ยวออกจากข้อมือ “เหมี่ยวเหมี่ยว เจ้ารู้สึกเช่นนี้หรือไม่?”