บทที่ 247 หากข้าไม่ทำเล่า

บทที่ 247 หากข้าไม่ทำเล่า?

โหลวมู่เยียนล่อภูตอสูรของเจียวมหึมามุ่งหน้าไปยังส่วนลึกของป่าภูเขา

เงาร่างของคนหนึ่งกับเจียวหนึ่งหายลับจากสายตาทุกคนอย่างรวดเร็ว

“เยียนเอ๋อร์!” รอยเลือดตรงมุมปากของโหลวมู่ไป๋เข้มขึ้นเรื่อย ๆ เขาลุกขึ้นด้วยแววตาเจ็บปวด ก่อนจะไล่ตามไปทางนั้น

เย่ชิงหานใจสั่น หยิบโอสถเม็ดหนึ่งออกมากิน แล้วตามฝีเท้าของโหลวมู่ไป๋ไป “มู่เยียน!” ในใจภาวนาว่านางจะไม่เป็นอะไร

“สตรีที่ชื่อโหลวมู่เยียนนี่บ้าจริง ๆ” ลั่วหลีอีมีสีหน้าร้อนใจ “นางเป็นเพียงสตรีอ่อนแอ กลับล่อมังกรร้ายไปเพื่อช่วยให้พวกเรารอดตาย ทั้งยังไม่ถามด้วยซ้ำว่าพวกเราเต็มใจหรือไม่”

เขาไม่สนใจบาดแผลบนร่าง พูดด้วยความขุ่นเคืองแล้วไล่ตามไปเช่นกัน