บทที่ 238 ศัตรูหัวใจ

บทที่ 238 ศัตรูหัวใจ

“ลั่วหลี เจ้าฆ่าข้าไม่ได้ หากเจ้าฆ่าข้า ตระกูลมู่ของเราจะไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่”

ยามนี้มู่ถงอยู่ในสภาพยับเยิน เสื้อผ้าทั่วร่างเปื้อนเลือด เส้นผมยุ่งเหยิงสยายลงมาอย่างหลวม ๆ เมื่อเห็นจี๋อวี้ทอดทิ้งนางไว้เบื้องหลัง หัวใจพลันเย็นวาบ ขณะมองลั่วหลีด้วยแววตาหวาดผวา

“ชิ ตระกูลลั่วของเราจะกลัวตระกูลมู่ของพวกเจ้าหรือ?” ลั่วหลีเบ้ปากอย่างดูแคลน เมื่อเห็นจี๋อวี้หนีไป สมาชิกหน่วยรบชั้นยอดหนึ่งทั้งหมดถูกล้อมโจมตีจนตาย เหลือเพียงมู่ถง เขาหันไปถามโหลวมู่เยียนว่า “นางจะจัดการอย่างไร?”

โหลวมู่เยียนเหลือบมองมู่ถงอย่างส่ง ๆ นางไม่คิดจะทำให้มือเปื้อนเลือด ทว่าโดยไม่ตั้งใจกลับเหลือบเห็นจิตสังหารเต็มดวงตาของมู่หนิง จึงเดินเข้าไปหา พลางยิ้มกล่าวว่า “นางให้เจ้าจัดการเถิด”