กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 211 คำใส่ร้าย
เมื่อเกาเจ๋อเห็นลั่วหลีถลึงตาใส่ ก็รู้ว่าตนพูดผิดไปแล้ว
“ข้าหมายถึงเจ้าไม่ใช่คนธรรมดา” เขายิ้มเจื่อน ๆ พลางอธิบาย
นอกจากตบะที่ดูค่อนข้างอ่อนด้อยแล้ว พรสวรรค์ด้านอื่นของโหลวมู่เยี่ยนล้วนโดดเด่นจนน่าตกตะลึง แม้เทียบกับยอดอัจฉริยะของมหาอำนาจชั้นแนวหน้าอย่างพวกเขาก็ยังไม่ด้อยกว่า
นักหลอมโอสถขั้นสามเป็นบุคคลที่แม้แต่ตระกูลอย่างพวกเขายังต้องแย่งกันผูกมิตร หากพัฒนาต่อไปเช่นนี้ อนาคตของนางย่อมไร้ขีดจำกัด
เขาส่งสายตาให้ลั่วหลีราวกับจะบอกว่า “ยังเป็นเจ้าที่สายตาแหลมคม”
“โหลวมู่เยี่ยน เจ้าใส่ใจบำเพ็ญตบะให้มากหน่อยเถิด” ลั่วหลีแนะนำ