บทที่ 202 จิตสังหารของเซวียหลิงเอ๋อร์

บทที่ 202 จิตสังหารของเซวียหลิงเอ๋อร์

ราตรีค่อย ๆ ถูกแสงกลางวันแทนที่ แสงอรุณอ่อนโยนสาดลงมา ในห้องพักนอกจากพวกของโหลวมู่เยียนแล้ว ทุกคนต่างออกไปล่าสัตว์อสูร

เมืองแห่งนี้เป็นเมืองใหญ่ ทว่ายังเล็กกว่าเมืองใหญ่หลายแห่งในเขตใจกลางอยู่มาก แคว้นหรงเจ๋อผู้ปกครองเมืองนี้ไม่ได้วางอำนาจบาตรใหญ่ จึงไม่ได้ห้ามผู้ฝึกกระบี่ล่าสัตว์อสูรบริเวณรอบเมืองเพื่อหาแต้มสะสม

แน่นอนว่าเมื่อเข้าสู่เขตใจกลาง เมืองใหญ่ภายใต้การปกครองของมหาอำนาจชั้นแนวหน้าจะไม่อนุญาตให้ผู้ฝึกกระบี่จากแคว้นเล็กและแคว้นขนาดกลางออกล่าสัตว์อีก ดังนั้นเมืองใหญ่เช่นนี้จึงมีผู้ฝึกกระบี่มารวมตัวกันมากที่สุด

แม้ในห้องพักจะไม่มีใคร แต่ถึงอย่างไรก็เป็นสถานที่สาธารณะ พวกนางจึงยังหาโรงเตี๊ยมสักแห่งพักอาศัย