กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 194 เจ้าตัวอัจฉริยะเหนือสามัญนี่โผล่มาจากไหน?
ยักษ์สีโลหิตหันศีรษะไปมา ดวงตาดำสนิทที่ว่างเปล่าราวกับหลุมไร้ก้นบึ้งแห่งความมืดกวาดผ่านผู้คน ผู้ที่ถูกมองล้วนรู้สึกเย็นวาบไปตามสันหลัง
มันก้าวเท้าเดินไปไม่กี่ก้าว ร่างค่อย ๆ หดเล็กลง ก่อนกลายเป็นหยดโลหิตแก่นแท้หยดหนึ่งซึมหายเข้าไปในหน้าผากของโหลวมู่ไป๋
เหล่าผู้อาวุโสจากหกสำนักใหญ่ในปราสาทต่างชะงักงันไปชั่วขณะ
“นี่คือวิชาโลหิตสังหารที่สาบสูญไปหลายพันปีหรือ?” ผู้อาวุโสสำนักควบคุมวิญญาณคนหนึ่งเบิกตาถาม
คนอื่น ๆ ต่างพากันเห็นด้วย ดูท่าการประลองครั้งนี้มีผู้มีพรสวรรค์พิเศษอยู่ไม่น้อย!