กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 183 หลบคมชั่วคราว
“โหลวมู่เยียน เหตุใดเจ้าไม่ฆ่านาง”
“ข้าจงใจปล่อยนางไว้ให้ส่งข่าว หัวหน้ากลุ่มของพวกเขาส่งข่าวของพวกเราผ่านลูกแก้วค่ายกลไปแล้ว ส่วนพวกเราไม่รู้เลยว่าศัตรูจะเป็นใคร แทนที่จะปล่อยให้พวกเขาซ่อนตัวอยู่ในเงามืด สู้นำหญิงผู้นั้นมาเป็นเหยื่อล่อพวกเขาออกมาไม่ดีกว่าหรือ”
โหลวมู่เยียนรู้ว่าการฆ่าคนเหล่านั้นย่อมทำให้คนอีกกลุ่มของแคว้นพวกเขาโกรธแค้น แต่หากไม่ฆ่า อีกฝ่ายก็ไม่ปล่อยพวกเขาไปอยู่ดี เช่นนั้นก็มีแต่ต้องสร้างศัตรูต่อไป
“เจ้าป้อนอะไรให้หญิงขี้เหร่ผู้นั้นกิน” หยุนหลานแสวงมรรคพลางถามด้วยรอยยิ้ม
“โอสถพิษชนิดหนึ่ง หลังจากกินเข้าไป ใบหน้าของนางจะค่อย ๆ ถูกลวดลายสีเขียวปกคลุม ทั้งยังแก่ชราอย่างรวดเร็ว ตบะจะหยุดชะงัก แล้วค่อย ๆ ตายไป”