กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 178 สตรีผู้นั้นเสียสติแล้วหรือ?
“โฮก โฮก!!”
เสียงคำรามอสูรดังระลอกแล้วระลอกเล่า จากไกลค่อย ๆ ใกล้เข้ามา ก้องอยู่ในโสตของทุกคนทั่วทั้งเมือง
โหลวมู่เยียนมองปิงจี่ที่ดวงตาเปี่ยมความตื่นเต้น “คลื่นอสูรมาแล้ว เจ้าดีใจถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?”
“แน่นอน นั่นหมายความว่าข้าจะได้หลอมสกัดแก่นผลึกมากมาย” ปิงจี่อ้าปากจะงอยปาก ทำท่าราวกับน้ำลายสอ
โหลวมู่เยียนยกมือกุมขมับ เป็นเจ้าตะกละตัวหนึ่งจริง ๆ
เช่นเดียวกับมนุษย์ กฎการเอาชีวิตรอดในหมู่สัตว์อสูรยิ่งโหดร้ายกว่า ผู้แข็งแกร่งกลืนกินผู้อ่อนแอจึงเป็นสัจธรรมแห่งการอยู่รอด