บทที่ 171 คว้าสิทธิ์อย่างเปิดเผยและชอบธรรม

บทที่ 171 คว้าสิทธิ์อย่างเปิดเผยและชอบธรรม

หยุนเทียนเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย ในใจทอดถอนใจว่าแม่หนูน้อยช่างใช้อารมณ์เพราะความมีน้ำใจเสียจริง

ในบรรดาศิษย์ชนรุ่นเยาว์เหล่านั้น มีไม่น้อยที่ปกปิดพลังเอาไว้ เพียงแต่มีอายุมากไปหน่อยจึงไม่ได้รับเลือกให้เข้าร่วมการทดสอบฝึกตนในเทือกเขาเหมันต์สุดขั้ว

ถึงอย่างไร ผู้เข้าร่วมศึกชิงความเป็นใหญ่แม้จะกำหนดอายุไว้ไม่เกิน 30 ปี แต่หากอายุเกิน 25 ปีแล้ว ก็แทบไม่มีศักยภาพให้บ่มเพาะอีกมากนัก

หากแม่หนูโหลวต้องเสียโควตาไปด้วยเหตุนี้ก็น่าเสียดายจริง ๆ

หยุนชางกลับเห็นตรงกันข้าม เขาไม่เพียงไม่แสดงความกังวล กลับมีแววชื่นชมในดวงตา แล้วกล่าวกับหยุนเทียนเฉินว่า “แม่หนูโหลวเลือกได้ดียิ่ง ใช้กำปั้นพูดคุยกันนี่แหละดีที่สุด”