บทที่ 155 ถูกจับตามอง

บทที่ 155 ถูกจับตามอง

“พวกเจ้าคิดว่าสัตว์อสูรขั้นเก้าจะพบเจอกันง่ายดายนักหรือ?”

เสียงหัวเราะเยาะของปิงจี่ก้องกังวานอยู่ข้างหูของทุกคน

โหลวมู่เยียนส่งกระแสเสียงถามปิงจี่อย่างเงียบเชียบ “เจ้าใช้ญาณอสูรสัมผัสไม่ได้หรือว่าข้างในมีสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งกว่าเจ้าหรือไม่?”

ปิงจี่เบ้ปาก “พลังอสูรในร่างข้าถูกเจ้าหนูนั่นผนึกไว้ครึ่งหนึ่ง ญาณอสูรย่อมแผ่เข้าไปไม่ได้เช่นกัน”

โหลวมู่เยียนฟังน้ำเสียงของเขาแล้วหัวเราะเบา ๆ “ต่อให้เขาไม่ผนึกพลังอสูรของเจ้า ญาณอสูรของเจ้าก็แผ่เข้าไปในหมอกชั้นนั้นไม่ได้อยู่ดีมิใช่หรือ”

ปิงจี่ชะงักไป “แค่ก หมอกชั้นนั้นเป็นม่านพลังตามธรรมชาติ ต่อให้สัตว์อสูรขั้นเก้ามาก็ไม่อาจสอดส่องได้”