กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 139 เผยฝีมืออีกครั้ง ขจัดโรคร้ายเรื้อรังให้สิ้นซาก!
ผู้อาวุโสอู่มีใจกว้างมาโดยตลอด จึงค่อนข้างเห็นด้วยกับคำพูดของเย่ชิงเล่อ
“แม่หนูน้อยเป็นต้นกล้าชั้นดีของการหลอมโอสถจริง ๆ” แววชื่นชมปรากฏในดวงตาของผู้อาวุโสอู่ เขาถามว่า “ได้ยินมาว่าเจ้ามีท่านอาจารย์แล้ว”
“เจ้าค่ะ” โหลวมู่พยักหน้ายอมรับ
“มีศิษย์ที่พรสวรรค์ท้าทายสวรรค์เช่นเจ้า ท่านอาจารย์ของเจ้าคงยิ้มจนตื่นจากฝันกระมัง” ผู้อาวุโสอู่หยอกเย้า
ในใจเขานึกเสียดายอยู่เงียบ ๆ ต้นกล้าชั้นดีเช่นนี้กลับถูกผู้อื่นชิงตัวไปอีกแล้ว เมื่อไรเขาถึงจะหาศิษย์ที่มีพรสวรรค์ดีและถูกใจได้เสียที
โหลวมู่ยิ้มอย่างถ่อมตน “ผู้อาวุโสอู่ชมเกินไปแล้วเจ้าค่ะ!” นางยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าท่านอาจารย์ของตนอยู่ที่ใด จะยิ้มจนตื่นจากฝันจริงหรือไม่ก็ชวนให้สงสัยอยู่