บทที่ 132 พิษกู่ร่วมอภิรมย์

บทที่ 132 พิษกู่ร่วมอภิรมย์

หยุนเทียนเฉินกับโหลวจ้านเทียนมีปฏิกิริยาต่างกันเมื่อได้ฟังบทสนทนาของทั้งสอง

ไอเย็นแผ่ซ่านไปทั่วร่างโหลวจ้านเทียน เพียงเพราะโอสถเม็ดเดียว คนพวกนั้นถึงกับลอบล่าสังหารหลานสาวของเขา พวกมันสมควรตาย!

หยุนเทียนเฉินเผยแววสงสัยในดวงตา “ถ้าเป็นเพราะโอสถชำระไขกระดูก เหตุใดไม่จับแม่หนูโหลวไปเสีย กลับต้องลอบสังหารนางด้วยเล่า?”

ชายชุดม่วงมองโหลวมู่เยียนอย่างมีเลศนัยแล้วยิ้ม “แม่หนูน้อยคิดว่าอย่างไร?”

โหลวมู่เยียนถามยิ้ม ๆ “หากมีคนจากแคว้นศัตรูครอบครองโอสถชำระไขกระดูก ทั้งยังหลอมโอสถบำรุงแก่นปราณได้ แต่กลับเป็นหลานสาวของแม่ทัพใหญ่ และไม่อาจดึงมาเป็นพวกได้ หากเป็นพวกท่านจะทำอย่างไร?”

หยุนเทียนเฉินรับคำ “ย่อมฆ่าเสีย”