บทที่ 123 เพลิงวิญญาณทองม่วง

บทที่ 123 เพลิงวิญญาณทองม่วง

ในห้วงมิติอันเงียบสงัดแห่งหนึ่ง สตรีชุดขาวนางหนึ่งหลับตานอนนิ่งอยู่บนก้อนหิน

นางถูกปกคลุมด้วยวงแสงสีฟ้าน้ำแข็งที่สว่างวูบวาบ ปราณวิญญาณธาตุไฟร้อนระอุรอบด้านถูกกั้นไว้อยู่ภายนอก

หยดเลือดไหลลงมาตามแขนขวาที่บาดเจ็บของนาง ก่อนค่อย ๆ ซึมเข้าไปในกำไลน้ำแข็งบนข้อมือ ทุกครั้งที่เลือดซึมเข้าไปหนึ่งหยด แสงเรืองรองสีฟ้าก็ส่องประกายวูบหนึ่ง

โหลวมู่เยียนหลับสนิท ราวกับกำลังอยู่ในอ้อมกอดของมารดา อบอุ่นและสงบสุข

ค่อย ๆ ไม่นานวิญญาณของนางก็ออกจากผนึกตรงหว่างคิ้ว กลับคืนสู่แก่นกำเนิด กำไลน้ำแข็งหยุดดูดซับโลหิตแก่นแท้ของนาง ไอสีฟ้าสายแล้วสายเล่าทะลวงเข้าไปในเส้นลมปราณ