บทที่ 120 กระบี่ยักษ์และวิญญาณโลหิต

บทที่ 120 กระบี่ยักษ์และวิญญาณโลหิต

อานุภาพของค่ายกลกระบี่รุนแรงเกินไป หลังมังกรน้ำแข็งและมังกรเพลิงถูกฟันขาดเป็นสองท่อน ร่างของพวกมันก็ค่อย ๆ โปร่งใสและเลือนรางลง

“ไป!” หัวหน้าชุดดำประสานมุทราแล้วคำรามเสียงต่ำ

เงากระบี่ยักษ์สองเล่มที่ก่อตัวจากปราณกระบี่ฟาดลงมาอีกครั้ง ซัดมังกรทั้งสองจนสลายไปโดยตรง

หลังจากมังกรน้ำแข็งและมังกรเพลิงหายไป กระบี่ยักษ์กลับไม่หยุดลง แต่พุ่งตรงเข้าฟันใส่ใบหน้าของโหลวมู่กับโหลวมู่ไป๋

แววตาของโหลวมู่ไป๋เผยความเด็ดเดี่ยวและเหี้ยมเกรียมที่ไม่เคยมีมาก่อน เขากัดนิ้วจนเลือดออก พลางท่องบทสวดอันลึกลับ หยดโลหิตแก่นแท้หลายหยดร่วงลง ก่อนจะพุ่งไปยังหว่างคิ้วของเขาพร้อมกัน

หมอกสีแดงโลหิตแผ่ออกมาจากร่างเขา พร้อมแรงกดดันอึดอัดสายหนึ่งที่แผ่กระจายไปทั่วค่ายกลกระบี่