บทที่ 111 ลบร่องรอย

บทที่ 111 ลบร่องรอย

หนึ่งวันต่อมา โหลวมู่เยียนลืมตาขึ้น อาการบาดเจ็บภายในร่างได้รับการฟื้นฟูด้วยโอสถบำรุงแก่นปราณที่กินเข้าไป พลังหยวนและเรี่ยวแรงก็กลับคืนสู่จุดสูงสุด

คนจากสิบตระกูลใหญ่ทยอยลุกขึ้น ยกเว้นคนตระกูลซิน พวกเขามองไปยังสุดชายป่า เตรียมพร้อมออกเดินทางตามคำสั่งของบุรุษวัยกลางคน

“พวกเจ้าก็เตรียมตัว อีกหนึ่งเค่อพวกเราจะออกเดินทางไปพร้อมกับคนจากเก้าตระกูลใหญ่” หลานซือกระโดดลงจากต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง จัดเสื้อผ้าของตนตามสบาย แล้วกล่าวกับเหล่าศิษย์ฝั่งแคว้นเยี่ยนโจว

“อาจารย์ พวกเราจะร่วมมือกับคนจากเก้าตระกูลใหญ่หรือ?” หลังผ่านเรื่องราวต่าง ๆ ในเทือกเขาเหมันต์สุดขั้ว จี๋หานซวี่ก็ไม่ยิ้มเล่นเหมือนก่อนเข้าภูเขาอีกแล้ว เขาพูดน้อยลงมาก